
Reviews
542چند سال گذشته برای بخشی از طرفداران Call of Duty چندان خوشایند نبوده. آنها آرام آرام و از سال 2022 با باز شدن پای برخی شخصیتهای بیربط در قالب اپراتورها، شاهد دور شدن مجموعه از لحن جدیاش بودند.
ساخت یک بازی بقامحور (Survival) در روزگاری که این ژانر میزبان آثار پرشماری است، بهخودیخود چالش بزرگی محسوب میشود؛ بهویژه زمانی که سازندگان بخواهند در کنار جمعآوری منابع و ساخت پایگاه، تجربهای نق
باورش سخت است اما سه سال از عرضه قسمت اول Boltgun گذشته و حالا استودیو Auroch Digital به سراغ دومین قسمت از این مجموعه یعنی Warhammer 40,000: Boltgun 2 رفته است.
استودیوی One More Level را بیشتر با مجموعه Ghostrunner میشناسیم؛ آثاری که با تکیه بر سرعت بالا، طراحی مراحل مبتنی بر مهارت بازیکن و ترکیب مبارزات نفسگیر با بخشهای پلتفرمینگ، هویت مشخصی برای خود ایج
هستند آثاری که بیش از هر چیز حس افسوس و حسرت را برای شما به جا میگذارند. افسوس از پتانسیلی که استفاده نشده، افسوس از انتخابهای اشتباه و افسوس از سالها خاطره خوب و درخشان که حالا تبدیل به بازیچه روی
حدودا ۴۰ سال پیش بود که کونامی یکی از بزرگترین نامها در تاریخ بازیها را خلق کرد. اثری تحت عنوان کسلوانیا که تاثیرات قابل تاملی روی دنیای بازیها گذاشت.
صنعت بازیهای ویدیویی در سالهای اخیر، بیش از هر زمان دیگری شاهد رقابت میان تولیدات عظیم و آثار مستقل بوده است. استودیوهای بزرگ با بودجههای چندصد میلیون دلاری و تیمهای گسترده، امکان ساخت دنیاهایی وس
اواخر دهه 80 میلادی بود که دنیا با جدیدترین اثر Clive Barker نویسنده ژانر وحشت، یعنی Hellraiser آشنا شد. کتابی که به سرعت راه خود به پرده نقرهای سینما را پیدا کرد و توانست جایگاه ویژهای را میان طرفد
مجموعه Ace Combat مسیری سی ساله را به سوی تکامل طی کرده. این سری بازی با اینکه در نسل هفتم کنسولها به بحران هویت دچار شد، اما بالاخره راه خانه را پیدا و پس از آن تلاش کرد تا به چیزی که با آن شناخته
شادی، عشق، آرامش، از دست دادن، غم، سوگواری و گشتن به دنبال معنا، مفاهیمی است که هر انسانی در هر گوشهای از دنیا با آنها سر و کار دارد و به نوعی همه انسانها درگیر این چرخه همیشگی در طول زندگیشان هست









